Terug naar blog overzicht
Op bezoek bij de Abma's

Di 1 mei

Op bezoek bij de Abma's

Het is een zomerse lentedag als we langsgaan bij Zorgkwekerij Osdorp. ’Echt tomatenweer’ volgens Walter Abma - daar zit-ie, in de zon in een witte plastic stoel, armen serieus over elkaar. Zoon Cesar, vol sproeten, zit achter hem in de schaduw. ’Bij veel zon rijpen tomaten snel. Goed nieuws, want het gazpachoseizoen begint. We gaan aan de bak. Komende dinsdag al, 1500 liter.’

Als Walter het over zijn gazpacho heeft, begint hij trots te blozen. ’Vorige week kreeg ik er complimenten over van een sterrenchef.’ Terecht: de dieporanjerode soep vol smaak is dorstlessend, buitenlands lekker en bevat niks kunstmatigs. Ook leuk: heb je een uurtje over op een warme dag, je maakt 'm zo na.

Overschot in de roos
De tomaten waar de Abma’s onder andere gazpacho mee maken zijn meestal overschot van Zorgkwekerij Osdorp. Cesar: ’sommige trostomaten zitten met vier of zes stuks aan de tak in plaats van de gevraagde vijf, of zijn anders van vorm of kleur. Wat smaak en kwaliteit betreft, zijn het prima tomaten. Daar moesten we wat mee. Van die overschotten maken we ketchup en gazpacho. Is er meer vraag, dan nemen we via de reguliere weg tomaten af van de kwekerij.’

Kwekerij met karakter
Zonder de zorgkwekerij had het niet gekund. Walter werkt er vanaf het begin in 2009 samen met oprichters ’Jeroen en andere Jeroen’, toen nog onder de vlag van mijnboer.nl. Op de ruim drie hectare grond tussen Amsterdam en Haarlem zit Abma’s tuin van 7000m² en een eigen productiekeuken met kookketels, olijfolietanks en afvulmachines. Walter en ’de Jeroens’ telen volgens dezelfde principes. Smaak, kwaliteit en seizoen voorop, en alles zo duurzaam mogelijk.

We lopen een rondje door de kwekerij. Langs kantines, door kassen, kriskras over de grote buitenplaats, gekleed in witte pakken. Warm is het wel. Dat doet Walter denken aan de eerste zomer op de kwekerij. ’Toen stond er ook een kas. Oud en laag, een overblijfsel van de voormalige rozenteler. De temperatuur kon er oplopen tot 50ºC. Op de fiets scheurden we er doorheen, zo hard mogelijk!’

Duurzaam-maatschappelijk gezellig
Nu is de kas modern, professioneel. Er draait een duurzaam reguleringssysteem dat semi-automatisch reageert op het weer; regen wordt via het kasdak opgevangen in een groot bassin en gebruikt voor de irrigatie. Natuurlijke ’predatoren’, op dit moment de macrolophus, bestrijden ongedierte. Hommels regelen de bestuiving. ’Je koopt ze per 500 in een doosje. Het zijn trouwe beesten, ze vliegen niet weg’.

En dan tomatenplanten, zover je kunt kijken. Netjes opgehangen, ’ingedraaid’ en ’ontdiefd’, of klaargezet in kratjes. Dat doen de de deelnemers. De meesten hebben een lastige achtergrond: ze zijn dakloos, hebben een verslaving of zijn in de criminaliteit beland. Hierdoor komen ze minder makkelijk aan een betaalde baan. De zorgkwekerij biedt uitkomst. Vooral de structuur helpt.

Gazpacho, love you mucho
Inmiddels staat de zon lager. Cesar en Walter tillen een biertafel naar buiten en allerlei schaaltjes: gebakken champignons, schijfjes tomaatjes met basilicumolijfolie en knapperig brood. En een fles gazpacho, direct beslagen. Walter tipt: ’Drink 'm koud. Desnoods met een klontje ijs.’ Hij verdeelt de soep - de ondergaande zon in een bord. Tijd om te proeven.

Het oordeel: hartig, vol pitjes en pit, kruidig en toch zacht. Tomaat. Maar ook veel meer dan dat. Gulzigmakend fris en gezond. Eigenlijk wil je nog een bord.

Het geheim? ’De beste, natuurlijke ingrediënten. Vakidiotie. En goede smaak.’

Reageer